Kennisbank · Verpakkingen

PPWR voor importeurs. Wat nu al geldt.

Sinds 12 augustus 2026 geldt in de hele EU één verordening voor verpakkingen: de PPWR. Breng je producten onder je eigen merk op de markt, dan ben jij verantwoordelijk voor de verpakking, ook als je fabriek buiten Europa zit. Een deel van de regels geldt nu al; de zwaarste ontwerpeisen volgen vanaf 2030.

Bijgewerkt op 12 oktober 2026 · leestijd 6 minuten · algemene informatie, geen juridisch advies

Wat is de PPWR?

PPWR staat voor Packaging and Packaging Waste Regulation, officieel Verordening (EU) 2025/40. Het is de Europese verordening voor verpakkingen en verpakkingsafval. Ze vervangt de verpakkingsrichtlijn uit 1994 en geldt sinds 12 augustus 2026 rechtstreeks in alle lidstaten. Een verordening hoeft niet eerst in Nederlandse wetgeving te worden omgezet, dus er is geen nationale overgangsperiode.

De oude regels gingen vooral over inzamelen en recyclen. De PPWR kijkt naar de verpakking zelf: welke stoffen erin zitten, hoeveel materiaal je gebruikt en of de verpakking later te recyclen is. Daar hoort een documentatieplicht bij, op dezelfde manier als bij de CE-markering van een product.

Geldt dit voor jou?

De PPWR geldt voor alle verpakkingen die in de EU op de markt komen: de doos of blister waarin je product in de winkel ligt, de exportdoos waarin het uit de fabriek komt en de verzenddoos van een webshoporder. Ook tape, etiketten en vulmateriaal horen erbij.

De verplichtingen hangen aan je rol in de keten. Staat jouw merk of naam op de verpakking, dan geld je volgens de PPWR als fabrikant van die verpakking. Dat is zo, ook als een fabriek in China de doos maakt en je zelf nooit een verpakking ontwerpt. Haal je goederen van buiten de EU binnen, dan ben je daarnaast importeur. Verkoop je alleen door wat een ander merk al op de markt heeft gebracht, dan ben je distributeur en is je rol lichter: je controleert of de verplichte gegevens op de verpakking staan.

Een algemene vrijstelling voor het mkb bestaat niet. Alleen voor enkele onderdelen gelden uitzonderingen voor micro-ondernemingen.

Wat geldt sinds 12 augustus 2026?

Voor verpakkingen die sinds die datum nieuw op de markt komen, gelden nu al vier dingen.

Een beoordeling en een EU-conformiteitsverklaring per verpakking. Je legt vast waarvan de verpakking gemaakt is en dat ze aan de eisen voldoet, en je ondertekent een verklaring die daarnaar verwijst. Die verklaring hoort bij een verpakking, niet bij een merk. De onderliggende documentatie bewaar je vijf jaar, bij herbruikbare verpakking tien jaar.

Grenzen aan stoffen. Lood, cadmium, kwik en zeswaardig chroom mogen samen niet boven 100 milligram per kilo uitkomen. Dat geldt voor alle verpakking, inclusief inkt en karton. Voor verpakking die in contact komt met voedsel gelden daarnaast grenzen voor PFAS, een groep stoffen die vet en water afstoot.

Gegevens op de verpakking. Een nummer waarmee de verpakking te herleiden is, zoals een type-, partij- of serienummer, en de naam of het merk, het postadres en een digitaal contactadres van de fabrikant. Bij import komen de gegevens van de importeur erbij. Deze gegevens mogen ook achter een QR-code staan.

Producentenverantwoordelijkheid (EPR). Wie in een land als eerste verpakt product op de markt brengt, registreert zich daar en betaalt mee aan inzameling en recycling. In Nederland loopt dat via Verpact. Verkoop je ook rechtstreeks aan klanten in andere lidstaten, dan geldt die registratie daar ook.

Wat komt er nog?

De zwaarste eisen gaan over het ontwerp en volgen later. Naar verwachting vanaf augustus 2028 komt er een Europees etiket op verpakkingen dat laat zien van welk materiaal ze zijn en in welke afvalbak ze horen. Het precieze ontwerp daarvan legt de Europese Commissie nog vast.

Vanaf 1 januari 2030 moet een verpakking recyclebaar zijn ontworpen, moet kunststof verpakking een minimumpercentage gerecycled materiaal bevatten en moeten gewicht en volume tot het nodige zijn beperkt. Dubbele wanden, valse bodems en opvulling die een product groter doet lijken, zijn dan niet meer toegestaan. Voor exportdozen, groepsverpakking en verzenddozen geldt een maximum van 50 procent lege ruimte.

Voor een deel van deze eisen werkt de Commissie de details nog uit in aanvullende regels. Komen die later dan gepland, dan kan een datum nog opschuiven. Reken voor je planning toch met 2030: een andere verpakking ontwikkelen kost in de praktijk al snel een jaar tot anderhalf jaar, met een nieuwe leverancier, samples, transporttests en nieuw drukwerk.

Waar begin je?

Welke verpakkingen je hebt en welke rol je per verpakking hebt, verschilt per assortiment. Het Templatepakket bevat een PPWR-conformiteitsverklaring met invulinstructie. In de Basistraining stel je per product vast welke regels gelden en welk bewijs je bij je fabriek opvraagt; dat geldt ook voor de verpakking.

Bronnen: Verordening (EU) 2025/40 (EUR-Lex). Stand van zaken op 12 oktober 2026.

Waar het vaak misgaat.

“De fabriek is de fabrikant en regelt het.”

Staat jouw merk op de verpakking, dan ligt de verantwoordelijkheid bij jou. Een afspraak met je leverancier helpt om de juiste gegevens te krijgen, maar verschuift je wettelijke verantwoordelijkheid niet.

“Exportdozen tellen niet mee.”

Ook transportverpakking valt onder de PPWR: stoffen, gegevens op de doos, de conformiteitsverklaring en EPR.

“Onder de 50.000 kilo hoeft er niets.”

Die grens gaat over de afdracht aan Verpact, niet over de PPWR zelf. De verklaring, de stoffengrenzen en de gegevens op de verpakking gelden ongeacht hoeveel verpakking je op de markt brengt.

“Eén verklaring per merk is genoeg.”

De verklaring hoort bij een verpakking. Verpakkingen die echt identiek zijn, mag je samen nemen. Een andere maat doos of een andere folie betekent een eigen verklaring.

De productscan wordt geladen.

Zo ga je verder

Begin hier, en bouw verder.

Het templatepakket is de eerste stap. Daarna volg je de training, met tegelijk advies over wat er op jouw producten geldt. Testrapporten en artwork laten beoordelen is de laatste stap, op verzoek en op uurbasis.

Stap 1: zelf opzetten